Vrijdagavond, vlak voor het weekend, landde er een document van 48 pagina’s bij de federale rechtbank in San Francisco. Sony Music Publishing en Warner Chappell Music klagen Anthropic aan omdat het bedrijf volgens hen tienduizenden liedjes heeft gebruikt om Claude te trainen. Ze eisen tot 150.000 dollar per compositie. Als je uitrekent wat dat bij tienduizenden werken betekent, kom je in de miljarden uit.
Wat staat er precies in de aanklacht?
De twee uitgevers dienden hun zaak in bij de U.S. District Court voor het Noordelijke District van Californië. Naast Anthropic zelf staan topman Dario Amodei en medeoprichter Benjamin Mann als gedaagden op het formulier (Bron: TechCrunch).
De kern van het verwijt is niet dat Claude liedjes uitspuugt, maar hoe de trainingsdata binnenkwam. De aanklacht spreekt van een “brazen campaign of illegally torrenting, scraping, and downloading copyrighted works on a massive scale” en noemt het geheel “een van de grootste en meest schaamteloze doorlopende diefstallen van intellectueel eigendom in de geschiedenis” (Bron: Music Business Worldwide).
De genoemde titels lezen als een verjaardagsfeest-playlist: Eye of the Tiger, September, Uptown Funk, Hallelujah, Paper Rings van Taylor Swift, All I Want for Christmas Is You van Mariah Carey. Dat zijn voorbeelden. De uitgevers claimen tienduizenden composities uit hun catalogi.
Beginner-tipEen compositie is iets anders dan een opname. De compositie is de tekst en de melodie, en die wordt beheerd door een muziekuitgever. De opname die jij op Spotify hoort valt onder een platenlabel. Deze zaak gaat alleen over dat eerste.
Anthropic houdt het kort. “We disagree with the publishers’ claims and we intend to defend ourselves robustly in court”, laat het bedrijf weten.
Waarom deze zaak anders is dan de vorige
Anthropic heeft dit soort verwijten eerder gehad, en heeft er duur voor betaald. In september 2025 schikte het bedrijf een class action van boekauteurs voor 1,5 miljard dollar, ongeveer 3.000 dollar per boek voor naar schatting een half miljoen titels (Bron: NPR).
Wat die zaak zo belangrijk maakte, was de redenering van rechter William Alsup. Trainen op boeken die je legaal hebt gekocht viel volgens hem onder fair use, en dat noemde hij zelfs “exceedingly transformative”. Maar zeven miljoen gedigitaliseerde boeken binnenhalen via Library Genesis en Books3, terwijl je wist dat ze gepirateerd waren, viel daar níet onder.
Die splitsing is de reden dat de aanklacht van Sony en Warner zo nadrukkelijk over torrenten en scrapen gaat en veel minder over wat Claude produceert. De uitgevers richten hun pijlen op de kant waar Anthropic al een keer verloor. Ze worden bovendien bijgestaan door Oppenheim + Zebrak, hetzelfde kantoor dat eerder de zaak van Concord en Universal Music Publishing tegen Anthropic leidde over songteksten.
GevorderdenDe bovengrens van 150.000 dollar geldt alleen bijwillful infringement, dus wanneer een jury vaststelt dat de inbreuk bewust gebeurde. Zonder die vaststelling ligt de statutaire bandbreedte tussen 750 en 30.000 dollar per werk. Het verschil tussen die twee scenario’s is bij tienduizenden composities enorm, en het is precies waar het bewijs over torrent-logs over zal gaan.
Wat dit betekent voor jou
Aan je Claude-abonnement verandert vandaag niets. Er ligt geen verbod, geen boete en geen bevel om iets te verwijderen. De zaak staat nog helemaal aan het begin en dit soort procedures duurt jaren, als ze niet eerder in een schikking eindigen.
Interessanter is wat de zaak zegt over de rekening die de AI-industrie aan het opbouwen is. Anthropic maakt zich op voor een beursgang later dit jaar, en een openstaande claim die in de miljarden kan lopen is dan geen detail. Voor makers is het bovendien het zoveelste bewijs dat het rechtssysteem, en niet de onderhandelingstafel, de plek is waar de prijs van trainingsdata wordt bepaald. Diezelfde beweging zagen we bij AI-bedrijven die oude boeken kopen en versnipperen en bij Twitch dat je streams gebruikt tenzij je het uitzet.
En in Europa?
Hier loopt het anders. Waar Amerikaanse makers naar de rechter stappen, heeft de EU het in regelgeving gegoten. Sinds 2 augustus 2025 moeten aanbieders van algemene AI-modellen een beleid hebben om aan het Europese auteursrecht te voldoen, inclusief het respecteren van opt-outs van rechthebbenden, en moeten ze een voldoende gedetailleerde samenvatting publiceren van waarop ze getraind hebben (Bron: Clifford Chance). Modellen die vóór die datum op de markt kwamen, hebben tot 2 augustus 2027 voor die samenvatting.
Dat betekent dat een Europese rechthebbende in theorie kan opzoeken of zijn werk in de trainingsset zat, iets waar Amerikaanse eisers nu nog een dagvaarding voor nodig hebben. Hoe bruikbaar die samenvattingen in de praktijk zijn, moet nog blijken. Meer over de bredere verplichtingen lees je in onze uitleg van de EU AI Act.
Sony Music Publishing en Warner Chappell beheren ook Nederlands repertoire. Een Nederlandse componist die bij een van beide is aangesloten, zit dus indirect in deze zaak, zonder er zelf iets voor te hoeven doen. Voor wie liever zelf de knop omzet: initiatieven als Bookpact.ai proberen dat voor de boekenwereld te regelen.
Wat we nu nog niet weten
Drie dingen ontbreken. Ten eerste: hoe Anthropic aan de muziekdata kwam. De aanklacht stelt dat het via torrents en scraping ging, maar dat moet in de procedure bewezen worden. Ten tweede: of de zaak wordt samengevoegd met andere lopende procedures tegen het bedrijf. En ten derde: of Anthropic net als vorig jaar richting een schikking beweegt of het deze keer laat aankomen op een juryuitspraak.
Wij houden de zaak bij en werken dit artikel bij zodra Anthropic formeel antwoordt of er een eerste zitting wordt gepland.