De vijf koppen van vandaag
- Anthropic mag eindelijk weer wereldwijd zijn krachtigste AI-modellen verkopen
- OpenAI test advertenties die met je praten — en zich aanpassen aan de context
- Australische muzikanten woedend: miljoenen songs gebruikt voor AI-training, geen enkele bescherming
- Claude-agent snapt gewoon geen B2B-prijzen — en zoekt het dan maar ergens anders op
- Chinese robotfabrikant brengt huisgenoot met siliconen huid op de markt
Het nieuws van vandaag
Anthropic draait exportverbod terug — maar de schade is al aangericht
Washington grijpt in, en trekt zich twee weken later weer terug. Ondertussen hebben klanten al alternatieven gezocht.
Het Amerikaanse ministerie van Handel heeft het exportverbod op Claude Fable 5 en Mythos 5 opgeheven. Deze krachtigste modellen van Anthropic mochten sinds half juni niet meer buiten de VS gebruikt worden. De reden: nationale veiligheid. Na overleg met Washington zijn ze weer wereldwijd beschikbaar. Anthropic heeft nieuwe veiligheidsmaatregelen toegezegd.
Toch is de schade al geleden. Twee weken is in de AI-wereld een lange periode. Europese en Aziatische klanten die afhankelijk waren van deze modellen, hebben snel alternatieven gezocht. Sommigen stapten over naar OpenAI of lokale aanbieders. Het vertrouwen dat een dienst morgen nog beschikbaar is, blijkt kwetsbaar.
OpenAI werkt aan advertenties die met je in gesprek gaan
ChatGPT ging van tekst naar plaatjes en video. Nu volgen advertenties die kunnen reageren op wat je vraagt.
OpenAI zoekt een software-engineer voor advertentie-infrastructuur. Uit de vacaturetekst blijkt dat het bedrijf werkt aan verschillende advertentievormen: tekstadvertenties, beeld, video, native advertenties en zogenoemde “conversational ads”. Dat zijn advertenties die een gesprek met je kunnen voeren. De functie wordt omschreven als “foundational”: het gaat om de basis die bepaalt hoe advertenties gestructureerd, getoond en uitgeleverd worden.
ChatGPT verdient nu geld met abonnementen. Advertenties zijn een logische stap voor een platform met honderden miljoenen gebruikers per maand. Maar advertenties die kunnen reageren roepen ook vragen op. Hoe herken je ze als advertentie? Wie is aansprakelijk als ze onjuiste informatie geven? En hoe voorkom je dat de chatbot meer verkoper wordt dan assistent?
Australische artiesten zitten vast: AI gebruikt hun muziek, de wet doet niks
182 nummers van Kylie Minogue alleen al. En ze kan er juridisch niks tegen doen.
Een database met 12 miljoen nummers van YouTube wordt gebruikt om AI-systemen te trainen. Daarin staan nummers van Kylie Minogue, AC/DC, Nick Cave en Tame Impala. Van Kylie alleen al 182 songs. De Australische muziekindustrie is boos, maar kan juridisch weinig doen. De Australische auteursrechtwet beschermt niet expliciet tegen het gebruik van muziek voor AI-training.
Platforms zoals Suno kunnen nu evenveel muziek maken als de hele Spotify-catalogus bevat. Die systemen zijn getraind op bestaand werk. Artiesten gaven geen toestemming en krijgen geen betaling. In de VS lopen rechtszaken, maar Australië mist de juridische instrumenten. Muzikanten blijven achter met frustratie en zonder royalty’s.
Claude vindt B2B-prijzen niet — en verzint ze dan maar
AI-assistenten moeten straks voor bedrijven inkopen doen. Maar als ze de prijs niet kunnen vinden, fantaseren ze er een.
Claude, een veelgebruikte AI-assistent, heeft grote moeite met het vinden van prijzen op websites van zakelijke leveranciers. Dat blijkt uit een test van onderzoeksbureau Siteline. Veel bedrijven vermelden hun prijzen niet openlijk online: ze staan achter inlogschermen of verscholen in PDF-documenten.
Als Claude de prijs niet vindt, zoekt hij naar schattingen van andere bronnen. Lukt dat ook niet, dan bedenkt hij zelf een bedrag. Dat is problematisch als AI-assistenten straks zelfstandig offertes moeten vergelijken of contracten moeten beoordelen.
Het probleem ligt niet bij Claude, maar bij hoe zakelijke websites zijn opgezet. Ze zijn gemaakt voor menselijke verkopers en inkopers die even kunnen bellen of mailen. Niet voor geautomatiseerde systemen die informatie direct moeten kunnen uitlezen. Zolang prijzen verborgen blijven achter contactformulieren, blijven AI-assistenten gokken. Dat leidt tot verkeerde beslissingen of tot systemen die het opgeven.
Chinese robotfabrikant brengt huisgenoot met siliconen huid op de markt
De U1 is 183 of 168 centimeter lang, heeft emotionele AI, en is bedoeld voor gezelschap.
UBTech Robotics, ‘s werelds eerste beursgenoteerde humanoïde robotfabrikant, heeft een consumentenrobot gelanceerd die bedoeld is voor persoonlijk gezelschap. De U1 heeft siliconen huid en komt in mannelijke (183 cm) en vrouwelijke (168 cm) varianten. De robot is uitgerust met software die emoties moet kunnen herkennen en hierop reageren. Er zijn drie versies: Lite, Pro en Ultra. De robot is in China al te koop.
Dit is een nieuwe stap. Waar eerdere humanoïde robots vooral in fabrieken en magazijnen werkten, is deze bedoeld voor in huis. De vraag is of mensen daar behoefte aan hebben. Eerdere pogingen om sociale robots op de markt te brengen, zoals Jibo en Pepper, faalden. Ze konden te weinig en wekten te hoge verwachtingen. UBTech probeert het opnieuw, met betere technologie en een markt die inmiddels gewend is aan AI-assistenten.
Uitgevers herbouwen hun sites voor AI-agents
Time, The Economist en anderen maken parallelle, machineleesbare versies van hun content. Het web splitst zich in twee.
Grote uitgevers bouwen parallelle versies van hun websites — specifiek voor AI-agents. Time, The Economist en een ongenoemde derde nieuwsorganisatie experimenteren met content die gestructureerd is voor bots, niet voor mensen. Het doel: vindbaar blijven in AI-zoekmachines zoals ChatGPT en Perplexity, die antwoorden genereren in plaats van links tonen.
Dit is meer dan SEO-optimalisatie. Uitgevers creëren een aparte laag van hun content, met strengere controle over welke bots er wel en niet binnen mogen. Ze stellen regels in voor hoe hun artikelen geciteerd mogen worden, en onderhandelen over licenties voor AI-training. Het klassieke web — open, klikbaar, menselijk leesbaar — krijgt een machine-readable schaduw.
via Digiday
Voor wie zelf met AI bouwt
Claude Sonnet 5 is uit — en scoort hoger op bijna alles
Sneller, goedkoper, beter in code en wiskunde. Maar of het écht beter is, hangt af van je benchmark.
Anthropic heeft Claude Sonnet 5 gelanceerd. De nieuwe versie scoort beter op MMLU, HumanEval en andere standaard-benchmarks. Hij is ook goedkoper dan zijn voorganger: $3 per miljoen input-tokens, $15 per miljoen output-tokens. Dat is concurrerend met GPT-4o en Gemini 1.5 Pro.
De vraag is hoe relevant die benchmarks nog zijn. Artificial Analysis, een onafhankelijk testplatform, laat zien dat Claude Sonnet 5 inderdaad hoog scoort op gestandaardiseerde tests — maar dat die tests vooral meten hoe goed een model is in het soort taken waarop het getraind is. Voor echte productie-workloads blijft de enige manier om te weten of een model werkt: zelf testen met je eigen data.
Aanbeveling: Test Claude Sonnet 5 naast je huidige model op je eigen evaluatieset. Benchmarks liegen niet, maar ze vertellen ook niet het hele verhaal.
via Anthropic · Artificial Analysis
Open Memory Protocol: één geheugen voor alle AI-chatbots
Claude, ChatGPT, Cursor — allemaal apart onthouden wat je vertelt. Tot nu.
Het Open Memory Protocol is een open-source project dat één gedeelde geheugenlaag bouwt voor meerdere AI-assistenten. In plaats van dat je elke chatbot apart moet vertellen wie je bent en waar je aan werkt, bewaar je die context één keer. Elke assistent die het protocol ondersteunt, kan erbij.
Het protocol is nog pril, maar lost een reëel probleem op: context-verlies tussen tools. Als je ‘s ochtends in ChatGPT werkt en ‘s middags in Claude, begint elk gesprek opnieuw. Met een gedeeld geheugen kunnen assistenten voortborduren op eerdere gesprekken — ongeacht waar die plaatsvonden.
Aanbeveling: Experimenteer ermee als je meerdere AI-tools gebruikt in je workflow. Werk nog in ontwikkeling, maar de richting is veelbelovend.
via GitHub
Anthropic · Digiday · The Conversation · Search Engine Journal · South China Morning Post · Artificial Analysis · GitHub